[FanFic] .. Ren x Masato 1 >[]< : Water of love

posted on 26 Nov 2011 08:55 by hatayamahana
ซ่า!!!......
 
 
          เสียงนํ้าไหลในห้องนํ้าตั้งแต่เช้าตรู่ มาซะลุกจากเตียงเพื่อมาเข้าห้องนํ้า แต่ก็ต้องชะงักหยุดอยู่ตรงหน้าประตูห้องนํ้าเมื่อเห็นภาพที่ปรากฎอยู่เบื้องหน้า
          ////////////////-"เรน.....นายหัดล็อคประตูห้องนํ้าซะม่างสิ"มาซะต่อว่าอีกคนที่เพิ่งอาบนํ้าเสร็จและกำลังเปลือยอยู่
          "อ้าว.....มาซะนายมาแอบดูฉันหรือไง"เรนแหย่มาซะเล่น เขาอดไม่ได้ที่จะแกล้งแหย่หมอนี่ เพราะทุกครั้งที่หมอนี่หงุดหงิด......มันทำให้เขารู้สึกสนุกจริงๆ
          "ใครอยากดูนาย" มาซะบอกรู้สึกหงุดหงิด และเดินออกไปนั่งรอให้อีกคนใช้ห้องนํ้าเสร็จก่อน
 
          เวลาผ่านไปได้ครึ่งชั่วโมงกว่าๆ ก็นับว่านานพอดู เรนก็ยังไม่ออกมาจากห้องนํ้า มาซะทนไม่ไหวจึงลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องนํ้าทันทีและก็ได้เห็นว่าอีกคนแต่งตัวเสร็จแล้วแต่กำลังตรวจเช็คความหล่อของตัวเองอยู่หน้ากระจก
          "นายจะยืนจ้องเงาตัวเองไปถึงเมื่อไหร่"มาซะถามอย่างหงุดหงิด
          "รอแป๊บน่า......"เรนบอก พลางส่องกระจกต่อไป
          "ออกมาได้แล้ว.....คนอื่นเขาจะใช้ห้องนํ้าบ้าง"มาซะรู้สึกหมันไส้และหงุดหงิดกับท่าทางแบบนี้ของเรนซะจริงๆ.....พวกหลงตัวเอง.....เขาคิด
          "จะรีบทำไม.....เดี๋ยวไม่หล่อ.....วันนี้ฉันมีนัดกับสาวๆ"เรนบอกพลางจัดแต่งทรงผมและส่องกระจกต่อไป
          "งั้น.....เชิญส่องซะให้พอใจ!"มาซะตะโกนลั่นก่อนปิดประตูห้องนํ้าใส่เรนอย่างแรง
 
ปัง!!!.....
 
          เรนหันขวับมามองทันทีเขารู้สึกว่า.....หมอนี่ทำเกินไปแล้ว.....เขาคิด เขารีบเปิดประตูห้องนํ้าออกมาทันทีและก็พบว่าคนขี้หงุดหงิดกำลังนั่งคัดคันจิอยู่ในมุมของตัวเอง
 
          มาซะพยายามตั้งสมาธิอยู่กับการคัดตัวคันจิ.......แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกไม่มีสมาธิเอาซะเลยนะ ใช่แล้วเพราะเจ้าบ้านั่นมันทำให้เขาหงุดหงิดมากนั่นเอง........
 
ซ่า!!!.....
 
          "สติแตกแบบนี้นายจะคัดคันจิได้ยังไง"เรนบอกมาซะและจ้องอีกคนเขม็งในมือของเขาถือขวดนํ้าเย็นๆที่เพิ่งเทใส่หัวมาซะไปเมื่อกี้เอาไว้......
          "เรน!"มาซะตะโกนชื่อเรนลั่นก่อนชกลงไปที่หน้าของเลนอย่างแรง จนเรนหน้าหัน เลือดไหลซิบออกจากริมฝีปาก 
          "นายเป็นอะไรตั้งแต่เช้าแล้วมาซะ"เรนถามพลางใช้ปลายนิ้วเช็ดเลือดออกจากมุมปากและจ้องอีกคนเขม็ง
          "นายจะไปหาสาวๆไม่ใช่เหรอ รีบไปซะสิ"มาซะออกปากไล่ด้วยความโมโห
          "ท่าทางว่านายจะร้อนมากสินะมาซะ......."เรนบอกก่อนคว้าเข้าที่คอเสื้อของมาซะและลากอีกคนไปที่ห้องนํ้า มาซะพยายามดิ้นหนีแต่เลนก็จับเขาเอาไว้แน่นและโยนเขาไปที่พื้นห้องนํ้าก่อนเปิดนํ้าฝักบัวใส่เขา
 
          มาซะยังพยายามที่จะหนีจนเรนต้องกอดล็อคเขาเอาไว้แน่น
          "ทำบ้าอะไรของนายเรน"มาซะถามอย่างโมโหพยายามสะบัดตัวหนี
          "นํ้าเย็นๆอาจจะช่วยดับอารมณ์ร้อนในตัวนายได้บ้าง........"เรนบอกจับอีกคนไว้แน่นจนเขากับเจ้าคนอวดดีคนนี้เปียกไปด้วยกันทั้งคู่
          "เลิกยุ่งกับฉันสักที ไปหาสาวๆของนายซะสิจะมาสนใจอะไรอยู่กับฉัน"มาซะบอกนํ้าใสๆเริ่มเอ่อคลอในดวงตา......อะไรกันนํ้าตางั้นเหรอบ้าน่า นี่มันอะไร......เขาคิด และรู้สึกแปลกใจในตัวเอง
          "ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่านายจะอารมณ์เย็นลง"เรนบอกกอดอีกคนไว้แน่นพลางมองร่างบางที่พยายามดิ้นหนีจากอ้อมแขนอันแข็งแกร่งของเขา......แต่ทำไมเขาถึงได้รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัวแบบนี้นะ อะไรกัน ทำไมไม่อยากปล่อยหมอนี่ไปเลยล่ะ.......เขาคิดพลางจ้องอีกคนที่เปียกนํ้าไปทั้งตังจนชุดที่อีกคนใส่อยู่บางจนเห็นเรือนร่างท่อนบน มันยิ่งทำให้เรนรู้สึกร้อนยิ่งกว่าเดิมทั้งๆที่ตัวเขาก็เปียกนํ้าอยูแท้ๆ.........น่าจะหนาวสิ..........บ้าจริง คิดอะไรอยู่นะเรา.......เขาคิด ในตอนนั้นเองที่มาซะสะบัดเขาออกได้และผลักเขาออกไป
         "นายจะมาสนใจทำไมว่าฉันจะเป็นยังไง รู้สึกยังไง นายจะไปไหนกับใครก็เรื่องของนาย"มาซะโผ่งออกมาจนเรนถึงกับงง
         "นายพูดอะไร รู้สึก.....รู้สึกอะไร"เลนถาม ยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้นกับคำพูดของอีกฝ่ายและยิ่งสับสนมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นนํ้าตาของอีกฝ่ายไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยนั้น........
          "นายก็ไม่เคยเข้าใจอะไรเลยสักทีเรน........นายเป็นแบบนั้นมาตลอด"มาซะบอกพลางเดินหนี 
 
          เรนคว้ามาซะเอาไว้และดึงกลับมา และผลักอีกคนติดผนังห้องนํ้า ใช้ลำแขนใหญ่สองข้างยันผนังห้องนํ้าคร่อมและขวางอีกคนไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้ ตอนนี้เขาคิดว่าเขาอาจจะเข้าใจแล้วก็ได้ว่า.......สาเหตุที่หมอนี่หงุดหงิดตั้งแต่เช้าเพราะอะไร......เขาคิดพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
          "หึงเหรอ......มาซะ"เรนถามออกไปตรงๆเขาไม่อยากอ้อมค้อม ดวงตาของร่างบางลุกวาวทันทีเมื่อถูกถามอย่างนั้น
          "ใคร......อะไร......หึงบ้าอะไร"มาซะบอกอย่าหงุดหงิด เหมือนคนที่ยังไม่รู้ใจตัวเอง
          "นายน่ะหึงฉัน มาซะ.....นายไม่รู้ตัวเองหรอกเหรอ"เรนถามพลางช้อนคางร่างบาง
 
          มาซะปัดมือของเรนออกและหันหน้าหนี
          "ยอมรับเถอะมาซะ......นายน่ะชอบฉัน"เรนกระซิบแผ่วข้างหูลมหายใจร้อนผ่าวลดลงบนซอกคอของอีกคนเล่นเอามาซะสะดุ้ง
         "เรน......อึก!"มาซะยังไม่ทันได้ต่อว่าคนหลงตัวเองก็ถูกประกบจูบเข้าให้ แล้วก็ถูกมือใหญ่ของเรนลูบไล้ไปตามร่างบางของเขา 
          มาซะพยายามดิ้นหนีและร้องประท้วงจนสุดแรงแล้วผลักเจ้าคนบ้าออกไป
 
ผลัวะ!!!.....
 
         มาซะตบเข้าที่หน้าของเลนอย่างแรง ด้วยความโกรธและยืนจ้องหน้าคนโดนตบเขม็ง นํ้าใสๆคลอขึ้นมาในดวงตา 
         "ชอบความรุนแรงเหรอมาซะ.....ได้"เรนบอก เขาไม่ยอมแพ้หมอนี่แน่ วันนี้แหละที่เขาจะสั่งสอนคนอวดดีเขาคิดพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ท่ามกลางม่านนํ้าที่ไหลลงมาจากฟักบัว
 
          มาซะพยายามจะหนีแต่เรนคว้าและผลักเขาลงไปกลับพื้นห้องนํ้าอย่างแรง ร่างบางร้องด้วยความเจ็บ นํ้าตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตา แต่มันไม่ได้ทำให้เรนใจอ่อน คล้ายๆกับว่ามาซะจะรู้ชะตากรรมตัวเองแล้ว
          "ฉันจะทำให้นายยอมรับ.....ว่านายชอบฉันมาซะ"เรนบอกพลางดึงเน็กไทน์จากคอตัวเองมามัดแขนของมาซะไว้ไม่ให้อีกคนแผงริษอะไรได้อีก
          "ตัวนายเวลเปียกนํ้านี่......ปลุกอารมณ์ฉันดีจริง......มาซะ"เรนกระซิบแผ่วข้างหูเล่นเอาคนถูกกระซิบตระหนกและพยายามหนี แต่ไม่เป็นผลเมื่อแขนถูกมัดขาก็ถูกเรนจับไว้ เขาก็ขยับไปไหนไม่ได้แล้ว นํ้าที่ไหลออกมาจากฝักบัวและรดลงบนตัวเขามันทำให้เขารู้สึกหนาวมาก
          "หนาวเหรอ.....มาซะ......เดี๋ยวฉันจะทำให้นายร้อนเอง"เรนกระซิบบอก จงใจแหย่อีกคนเล่นด้วยคำพูดซะก่อน
           เรนไม่อาจปลุกเร้าอารมณ์ของมาซะด้วยการจูบได้ในเวลานี้เขาฉลาดพอที่จะรู้ว่าอีกคนต้องแผงริษอะไรอีกแน่ๆ เขาจึงไม่เสี่ยงสอดลิ้นเข้าไปในตอนนี้แน่นอน.........แต่แล้วรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง.........เรนจัดการปลดกางเกงของมาซะออกทันที จนอีกฝ่ายร้องประท้วงลั่น
           "หยุดนะ......อย่า......ไปให้พ้นตัวฉัน.....ไอ้โรคจิต"มาซะด่าทอ แต่เรนไม่สนใจเขาโยนกางเกงของมาซะทิ้งไปข้างหลัง จนอีกคนจ้องอย่างโกรธเคือง
 
          "ฮะ.......อย่า.......อึก!"มาซะต้องสะดุ้งและเกร็งด้วยความเสียวซ่านเมื่อปากอันแข็งแกร่งของเรนได้บุกลุกแกนชายของเขาและไล้เลียเล่นอย่างกับของเล่นชิ้นโปรด
          "ร....เรน......อือ....อ..ออออ......ย........อย่า........อืออ...ออ.อ"มาซะร้องครางเสียงกระเส่า นํ้าตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตา เขาโกรธ
 
ที่ตัวเองพ่ายแพ้ ให้กับเจ้าคนบ้านี่ 
 
          มาซะจิกผมอีกคนแน่นและดูเหมือนว่าอีกคนจะไม่สนใจอะไรเลยนอกจากปลุกเร้าอารมณ์ของเขา
 
 
          ในยามนี้เรนรู้ได้เลยว่ามาซะคงพร้อมแล้วที่จะให้เขาจูบ เขาค่อยปล่อยแกนชายของร่างบางให้เป็นอิสระก่อนจะเลื่อนตัวขึ้นไปหาอีกคน
          "มาซะ......"เรนกระซิบเรียกก่อนใช้นิ้วเช็ดนํ้าตาให้แล้วค่อยประทับรอยจูบลงไปช่างเป็นจูบที่แสนเร่าร้อนและรุนแรง
 
          ..........ทำไมถึงต้องยอมเจ้าบ้านี่ด้วยนะ นี่เราชอบเรนอย่างนั้นเหรอ มันอะไรกันไอ้ความรู้สึกแบบนี้..........
มาซะคิดในขณะที่เรนค่อยๆถอนริมฝีปากออก และซุกไซร้ขบกัดดูดเม้มซอกคอติ่งหูและใบหน้าของเขาเล่น จนเขาหายใจกระเส่า เรนเองก็เช่นกัน เขารู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของเรนที่รดลงบนซอกคอของเขา
 
         เรนค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางของมาซะ มาซะเริ่มดิ้นหนีเขาอยากแก้มัดมือตัวเองให้ได้ในเวลานี้
         "ไม่ต้องกลัว.....มาซะ......เจ็บนิดเดียวเอง"เรนบอกก่อนประกบจูบมาซะอีกครั้ง ช่างเป็นจูบที่แสนอ่อนโยนอย่างเหลือเชื่อ 
 
         นํ้าตาไหลรินจากตาคู่สวยของมาซะเมื่อนิ้วอันแข็งแกร่งได้แทรกเข้ามาเปิดช่องทางของเขา เขาแทบอยากทีบตัวออกจากเรนเดี๋ยวนี้แต่ก็ทำไม่ได้เมื่อเรนกดเขาเอาไว้แน่น นํ้าใสๆยังคงไหลรินจากดวงตาไม่หยุด ไปพร้อมกับสายนํ้าที่ร่วงหล่นลงมาจากฝักบัว ซึ่งไม่ได้ช่วยดับความเร่าร้อนในตัวเรนลงเลยแม้แต่น้อย
 
         "ขอร้องล่ะ......หยุดเถอะ"มาซะบอกเมื่ออีกคนถอนริมฝีปากออกและเช็ดนํ้าตาให้เขา
         "หมดริษแล้วเหรอ....มาซะ.....นายที่เกรี้ยวกราดคนเมื่อกี้หายไปไหนแล้วล่ะ"เรนยังไม่วายแกล้งแหย่มาซะเล่น ก่อนจะค่อยๆถอดนิ้วออกจากช่องทางของมาซะ
        "นาย......อึก!!!"มาซะเกร็งและสะดุ้งสุดตัว เมื่อแกนชายอันแข็งแกร่งได้ผ่านเข้ามาในช่องทางของเขา
 
         มาซะเกร็งมือและพยายามให้มือของตัวเองหลุดจากเน็กไทน์ที่มัดอยู่นั้น เขาต้องการหยุดทุกอย่างไว้เพียงเท่านี้ เขาทนไม่ไหวแล้ว ร่างกายของเขาไม่อาจทนได้
         "อือ.....ออ..อ.อ....ร....เรน....ขอร้องล่ะ.......หยุด....เถอะ"มาซะร้อง นํ้าตาไหลอาบแก้มเนียนนั้นมากกว่าเดิม
        "ไม่เป็นไร.......ไม่เป็นไร มาซะ อีกแค่แบ๊ปเดียวความสุขก็จะมาแล้ว......."เรนกระซิบแผ่วข้างหูก่อนเคลื่อนไหวร่างกายเป็นจังหวะช้าๆและค่อยๆเร็วขึ้นจนเร่าร้อนและรุนแรง 
 
        "อือ....อออออออ.....อ"มาซะร้องครางเมื่อความเสียวซ่านระคนเจ็บปวดได้แล่นผ่านร่างกายของเขา ก่อนที่เรนจะยอมแก้มัดมือให้เขา 
 
 
         มาซะปัดป่ายมือไปมาและก่อนวางมือบนแผ่นหลังอันแข็งแกร่งของเรนและจิกเล็บจนเรนเลือดซิบเแต่เหมือนอีกคนจะไม่สนใจ
         "ร....เรน.....อือ....ออ.อออ..อ.ออออ.อ"มาซะร้องครางลั่นและหายใจหอบเมื่อความสุขสูงสุดได้มาเยือนเขากับเรนที่ดูเหมือนจะพอใจไม่น้อยที่ปราบพยศเขาได้ เเพราะเจ้านี่ไม่วายส่งรอยยิ้มบ้าๆให้เขาอีกแล้ว.........
         //////////////////////มาซะหันหน้าแดงๆหนีรอยยิ้มนั้นทันที
 
         "มาซะ......"เรนเรียกเสียงแผ่ว แล้วกอดมาซะเอาไว้แนบอก 
         "อะไร......."มาซะขานรับ ทำเป็นเสียงหงุดหงิดกลบเกลื่อนใบหน้าแดงจัดที่กลบยังไงก็กลบไม่มิด
         "นายชอบฉันใช่ไหม"เรนถามแบบจู่โจมอย่างรวดเร็วแต่คนถูกถามก็พร้อมที่จะตั้งรับ
         "นายนี่หลงตัวเองจริงๆ"มาซะบอกก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของเรนและจูบลงบนริมฝีปากอันแข็งแกร่งนั้น.........เล่นซะเรนเอ๋อรับประทาน(แดร๊ก)ไปชั่วครู่........
         "นี่ล่ะคำตอบของฉัน นายคงไม่โง่เกินกว่าจะเข้าใจ.......ใช่ไหมเรน"มาซะบอกและสบตาของเรนอย่างจริงจัง
         "ขอบใจนะ......มาซะ......ชอบนะ......มาซะ"เรนบอกพลางกอดมาซะไว้แน่น
         //////////////////////มาซะหน้าแดงแต่ก็ไม่ตอบอะไรกับมา และปล่อยให้เรนกอดเขาอยู่แบบนั้นไปพักหนึ่ง.......................
 
          เสียงหัวเราะของชายหนุ่มท่ามกลางเหล่าบรรดาสาวๆที่รุมล้อมจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก จินกุจิ เรน    
ชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่โปรยเสน่ห์ให้หญิงสาวใจละลายได้ทุกวัน
 
         "ฉันมันโง่เอง........แค่นายบอกว่าชอบก็คิดว่านายจะจริงใจกับฉันเำพียงคนเดียว.......นั่นสินะความชอบถึงยังไงก็คงไม่เหมือนความรัก........สุดท้ายฉันก็เป็นได้แค่ของเล่นคร่าเวลาสำหรับนาย"มาซะพึมพัมกับตัวเองที่ริมสระนํ้าของสวนโรงเรียนในยามเย็นที่ท้องฟ้าดูหมองหม่น หลังจากที่ไปเห็นภาพบาดตามา เขาเขวี้ยงก้อนหินลงนํ้าเล่นเพื่อระบายความหงุดหงิดระคนความเศร้า หัวสมองของเขามันคอยแต่จะคิดถึงแต่ภาพของเรนท่าม
กลางเหล่าบรรดาสาวๆพวกนั้น
         "มาซะ......"เรนเรียกมาซะจากด้านหลัง 
         "ไม่ต้องสนใจ......ไม่ต้องแคร์ฉัน กลับไปใช้ชีวิตในแบบของนายเถอะ เรื่องวันนั้นคิดซะว่าไม่เคยเกิด"มาซะบอกก่อนเดินจากไปทั้งนํ้าตา
 
         เรนได้แต่ยืนมองอีกคนเดินจากไปโดยที่ไม่ทันได้พูดอะไรเลยสักคำ......................................
 
 
(จบภาคแรกเจ้าค่ะ)
 
 
บร้ะ......คู่นี้เปิดภาคแรกมาก็เล่นกันซะแล้ว ของเขาแรงจริงๆ 
55+กะจะเขียนหวานๆกะเขาม่าง ไม่มีเรทซะหน่อย สุดท้ายอารมณ์พาไป จัดชุดใหญ่18+เลย55
เวรกำจริงๆฉันคงไม่มีพรสวรรค์เรื่องการเขียนแนวหวานๆซะล่ะม้างเนี่ย55+++เขียนทีไรดราม่าเรท18+ทุกที
อะไร......ฉันเปล่าหื่นนะ......แค่ถนัดแนวดราม่า-//ตบตีกับตัวเอง
อย่าใส่ใจเจ้าค่ะช่วงนี้คนเขียนออกจะรั่วนิดๆ55
อย่าลืมติดตามชมภาคต่อของ จกจ.กับมาคุงนะเจ้าคะ......มาเอาใจช่วยกันหน่อย ว่าคู่นี้จะจบแบบไหน           วร๊ากกก55ท่าแบบแบดแอ้นท์จะโดนยำไหมเนี่ย-//หลบทีน
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่สละเวลามาอ่านฟิคดราม่าๆของอิฉันนะเจ้าคะ...ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ-//โค้งๆ
 
 
ป.ล.สุดท้ายนี้มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังใครที่ชอบโหลดฟรีแวร์มาใช้ระวังไว้ให้ดีนะเจ้าคะ อาจจะเจอแบบอิฉันเข้าให้
พอดีไปหาโหลดโปรแกรมบางอย่างมาไว้เล่นเกมส์น่ะเจ้าค่ะ พอโหลดเสร็จคอมอิฉันมันดับวืบ 0_0แล้วก็ขึ้นน่าจอเหมือนหนังเดอะแม็กทิกซ์เป็นพวกตัวเลขเขียวๆวิ่งให้พรึ่บแล้วก็มีเสียงร้อง......บ๊ายบายๆๆๆๆๆๆ-//โครตหลอนเลยเจ้าค่ะ......อิฉันรู้ได้ทันทีว่า ชัวร์ป้าบ คอมอิฉัน(ตรู)โดนไวรัสรับประทาน(แดร๊ก)เข้าให้แล้ว เลยต้องรีบจรรีเอาคอมไปลงวินโดวใหม่แล้วรีบมาแปะฟิคซะก่อนที่จะโดน FC จกจ.กับมาคุงยำ 55+
 
ป.ล.สุดท้าย ขอขอบใจน้องทากะและอาคิที่มาช่วยจิ้นและเวิ่นเว้อฟิคนี้ด้วยนะเจ้าคะ
สุดท้ายนี้(จริงๆละ)โชคดีมีความสุขจิ้นกันให้กระจายในการอ่านฟิค......คอมไม่ติดไวรัสหลอนประสาทมานะเจ้าคะ.......จะได้ไม่ต้องนั่งแช่งพวกผีซอฟแวร์ที่ชอบแกล้งชาวบ้านเล่นแบบอิฉัน55+++ 
 
 
 


edit @ 26 Nov 2011 18:00:56 by Hana Yuikai

edit @ 22 Feb 2012 13:22:05 by Hana Yuikai

edit @ 28 Apr 2012 21:29:28 by Hana Yuikai

Comment

Comment:

Tweet

เร็นใจร้ายตลอดเลยอ่าาา YOY สงสารมาซะจัง

#5 By monster zis on 2012-06-07 22:44

อย่าว่า เลน เลยนะ ที่ทำก็เพราะรักทั้งนั้นแหละ แค่แสดงออกไม่เป็น...เป็นแต่หม้อ5555+

#4 By Hana Yuikai on 2012-04-28 21:37

เร็นหื่นนนน เร็นใจร้ายยยย#สรุปเอาไง..
รอต่อค่ะ;w;

#2 By Silence on 2012-03-09 22:31

มันโพสไม่ติดเเฮะ โพสไปเเล้ว

เรารอตอนต่อไปอยู่น่ะะะะะะะะะ


เรนหื่นเนาะเปิดมาก็จับกดเเล้ว มาซะ(ของเราน่าสงสารรรร)

#1 By akira-pui on 2011-12-14 20:45