[FanFic] .. Ren x Masato 2 >[]< : Water of love

posted on 24 Dec 2011 09:42 by hatayamahana
         เสียงหัวเราะของชายหนุ่มท่ามกลางเหล่าบรรดาสาวๆที่รุมล้อมจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก จินกุจิ เรน    
ชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่โปรยเสน่ห์ให้หญิงสาวใจละลายได้ทุกวัน
 
         "ฉันมันโง่เอง........แค่นายบอกว่าชอบก็คิดว่านายจะจริงใจกับฉันเำพียงคนเดียว.......นั่นสินะความชอบถึงยังไงก็คงไม่เหมือนความรัก........สุดท้ายฉันก็เป็นได้แค่ของเล่นคร่าเวลาสำหรับนาย"มาซะพึมพัมกับตัวเองที่ริมสระนํ้าของสวนโรงเรียนในยามเย็นที่ท้องฟ้าดูหมองหม่น หลังจากที่ไปเห็นภาพบาดตามา เขาเขวี้ยงก้อนหินลงนํ้าเล่นเพื่อระบายความหงุดหงิดระคนความเศร้า หัวสมองของเขามันคอยแต่จะคิดถึงแต่ภาพของเรนท่าม
กลางเหล่าบรรดาสาวๆพวกนั้น
         "มาซะ......"เรนเรียกมาซะจากด้านหลัง 
         "ไม่ต้องสนใจ......ไม่ต้องแคร์ฉัน กลับไปใช้ชีวิตในแบบของนายเถอะ เรื่องวันนั้นคิดซะว่าไม่เคยเกิด"มาซะบอกก่อนเดินจากไปทั้งนํ้าตา
 
         เรนได้แต่ยืนมองอีกคนเดินจากไปโดยที่ไม่ทันได้พูดอะไรเลยสักคำ......................................
 
         . 
         . 
         .
         . 
         .  
 
         "มาซะ.....นายจะไปไหน"เรนถามพลางคว้ามือของมาซะที่กำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางเอาไว้
         "ฉันจะไปพักผ่อนสักระยะ.....นี่ก็ปิดเทอมหน้าร้อนแล้ว......"มาซะบอกพลางมองหน้าเพื่อนร่วมห้องที่ดูจะหงุดหงิด
         "ถ้างั้นฉันไปด้วย....."เรนบอกแต่กับถูกมาซะสบัดแขนออกและปฎิเสธเขา
         "ไม่!.....นายอย่าทำให้ฉันฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้เลยเรน.....ฉันอยากจะลืมเรื่องนั้นสักที"มาซะบอกพลางรูดซิบกระเป๋า เตรียมตัวออกเดินทาง......เขาต้องการที่จะลืมว่าครั้งหนึ่งเคยรักเรนมากแค่ไหน และจะไม่ยอมให้หัวใจของเขาอ่อนแอต่อคนๆนี้อีกแล้ว.......
          "ฟุ้งซ่าน......นายคิดว่าความรู้สึกของนายเป็นเรื่องฟุ้งซ่านเหรอมาซะ......นายรักฉันนายก็ยอมรับสิมาซะ หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ นายห่างเหินฉันมากเลยรู้ตัวบ้างไหม"เรนบอกพลางจ้องหน้าอีกคน
          "รักเหรอ....นายอย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยเรน.....ฉันก็แค่สับสนเพียงเพราะนายทำแบบนั้นกับร่างกายฉันเท่านั้นแหละ" มาซะบอกพลางหิ้วกระเป๋าแล้วเดินไปที่ประตูห้อง แต่ก็ต้องชะงัก......
          "แล้วท่าฉันทำอีกล่ะ....."เรนบอกพลางดึงมาซะเข้ามาจูบ เล่นเอามาซะตกใจ
 
ผัวะ!!!...
 
          มาซะตบเข้าที่หน้าของเรนอย่างแรง
          "หยุดบ้าสักที!....."มาซะบอกพลางผลักเรนออกไป แล้วเปิดประตูห้องเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรอีกเลยเรนได้แต่ยืนมองอยู่แบบนั้น เขาไม่รู้ว่าเขาควรจะทำอะไรหรือทำอย่างไร ทุกอย่างมันสับสนไปหมด นี่เขารักมาซะได้มากถึงขนาดนี้เลยเหรอ.....แล้วนายล่ะมาซะ จะรู้บ้างไหมนะ......ความรู้สึกของฉันน่ะ.......
 
          "ไปแล้ว!......อะไรกัน แล้วจินกุจิซังก็ปล่อยฮิจิริคาวะซังไปง่ายๆอย่างงั้นหรอ.....เอ๋?!....."นานามิถามอย่างอยากรู้ 
          "ใช่หมอนั่นโกรธจนเป็นบ้าไปแล้วมั้ง"เรนบอกพลางชี้ให้หญิงสาวดูรอยฝ่ามือที่ถูกประทับไว้บนหน้าหล่อๆของตัวเอง
           "เอ๋......-0-......ฉันไม่รู้หรอกนะคะว่าจินกูจิซังกับฮิจิริคาวะซังโกรธอะไรกัน แต่สู้เครียให้จบไปเลยไม่ดีกว่าหรอคะ......ปล่อยคาราคาซังแบบนี้ไม่ดีหรอกนะ......ถึงยังไงทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนรักกันนี่...จริงไหมคะ"หญิงสาวบอกพลางยิ้มให้ด้วยความใสซื้อ
           "ใช่ฉันเห็นด้วยนะ เรน นายรีบไปเครียกับมาซะเร็วๆจะดีกว่านะ"โชว บอกพลางผลักนัตสึกิที่พยายามให้เขากินคุกกี้ที่ตนเองอบมาออกไป
            "อื้ม.....เห็นด้วยๆเพื่อนกันจะโกรธกันไปทำไม......เอ้าโชวจังคุกกี้แสนอร่อย"นัตสึกิบอกพลางพยายามยัดคุกกี้เข้าปากโชวจัง 
            "อร่อยกับผีอะสิโว้ย!!!........"โชวจังโวยวายไม่หยุดพลางผลักนัตสึกิออกไปแต่ดูเหมือนนัตสึกิเองก็ไม่ยอมลดละความพยายามง่ายๆ
 
             ..........จริงอยู่ว่าเขาควรจะเครียกับหมอนั่นให้จบๆไป บอกความรู้สึกที่แท้จริงกับหมอนั่น แต่ปัญหาก็คือ เขาไม่รู้ว่าหมอนั่นอยู่ที่ไหนน่ะสิ.........เขาคิด
 
            "ฉันก็อยากจะไปคุยกับหมอนั่นให้รู้เรื่องอยู่หรอกนะ แต่ปัญหาคือ หมอนั่นอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้"เรนบอกพลางทำหน้าตาเมินเฉยซึ่งตัวเขาเองก็รู้ดีว่านั่นเป็นเพียงใบหน้าที่ตัวเขาเองแกล้งทำเพื่อปกปิดความรู้สึกของตัวเองเท่านั้น
            "แล้วนายก็เลยนั่งเฉย สบายอารมณ์สินะจินกุจิ"โทคิยะต่อว่าด้วยสีหน้าเรียบเฉยในขณะโอโตยะรนรานกลัวเพื่อนจะโกรธ
            "โทคิยะ!...."โอโตยะร้องเตือน กลัวว่าเรนจะโกรธ แต่ผิดคาด......เมื่อเรนปล่อยเสียงหัวเราะออกมานิดๆ
            "ฮึ......นั่นสินะ แล้วพวกนายพอจะมีใครรู้บ้างไหมว่าหมอนั่นอยู่ที่ไหน"เรนถามลอยๆ แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา
            "มีที่ไหนที่ฮิจิริคาวะซัง ชอบเป็นพิเศษไหมคะ....."นานามิถามมองหน้าเรนด้วยแววตาใสซื่อ
 
            เรนลุกพรวดขึ้นเล่นเอาทุกคนตกใจ
            "ขอบใจมากนะทุกคน....โดยเฉพาะเธอนานามิ"ชายหนุ่มยิ้มให้หญิงสาวไม่วายออกลายเจ้าชู้ 
            "ฉันต้องไปที่นั่น......"เรนบอกแล้วรีบเดินจากไปทันที ทำเอาทุกคนงงไปตามๆกัน
 
 
            แสงแดด สายลม ท่ามกลางเสียงคลื่นกระทบฝั่ง ฟังดูแล้ว ช่างแสนสงบนิ่ง มาซะยืนอยู่ริมชายหาด หลับตาตั้งใจฟังเสียงบทเพลงแห่งธรรมชาตินี้ มันทำให้ใจของเขารู้สึกสงบได้ดีจริงๆ ก่อนที่จะต้องสะดุ้งกับเสียงของใครบางคนที่แสนคุ้นเคย
            "ไง....มาซะ นายหลบมาอยู่ที่นี่เอง"เรนร้องเรียกจากด้านหลัง
 
            มาซะตกใจเป็นที่สุด เขาหนีมาไกลยันเกาะส่วนตัวแล้วหมอนี่ยังตามมารังควานเขาอีก 
            "ใครหลบนายกัน......ยังหลงตัวเองไม่เลิกเลยนะเรน"มาซะบอกพลางเดินหนี
            เรนมองตาม......แต่เขาจะไม่ยอมอยู่เฉยอีกต่อไปแล้ว เขาต้องทำอะไรสักอย่างเสียที..........เขาตัดสินใจวิ่งเข้าไปกอดมาซะจากด้านหลังทันทีจนมาซะถึงกับชะงัก 
            "มาซะ......นายเลิกทำแบบนี้ได้ไหม ฉันจะทนไม่ไหวแล้ว หนึ่งอาทิตย์ที่นายไม่อยู่ รู้ไหมว่าฉันเหงามากแค่ไหน"เรนบอกความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา
            "อย่ามาพูดโกหกฉัน........ด้วยคำพูดหวานๆที่นายใช้ว่านล้อมสาวๆหน่อยเลยเรน" มาซะต่อว่าเสียงแข็งในขณะที่เรนรู้สึกเหมือนอกกำลังถูกสุมไฟ
            "ฉันเปล่า.......มาซะนายฟังฉันบ้างสิ"เรนบอก ด้วยนํ้าเสียงร้อนรน
            "ฉันไม่ฟัง!.....ปล่อย!"มาซะบอกพลางผลักเรนออกไปจนเรนล้มลงกลับพื้นทราย เพราะไม่ทันได้ตั้งตัว คลื่นทะเลเย็นๆซัดโดนตัวเขาจนเปียกไปหมด
            "กลับไปฉันจะขอย้ายโรงเรียน นายกลับไปซะเถอะเรน"มาซะบอกพลางหันหลังให้เรน
            "นายรักฉันบ้างหรือเปล่ามาซะ"เรนยิงคำถามแบบตรงๆซึ่งคนตอบก็ปากแข็งพอที่จะตอบแบบตรงๆเหมือนกัน
            "ไม่!....."มาซะตอบทั้งที่ใจเจ็บปวดมากจนเขาแทบทนไม่ไหวแต่เขาจะไม่ยอมผู้ชายคนนี้อีกแล้ว
            "งั้นหรอ......งั้นพิสูจน์สิ ถ้านายไปจากตรงนี้เมื่อไรนายจะไม่เห็นฉันอีกเลย"เรนท้ามาซะ พลางเงยหน้ามองคนที่หันหลังให้เขา
            "ลาก่อน....เรน"มาซะบอกพลางก้าวเดินจากไป
            "มาซะ นายต้องการแบบนั้นจริงๆสินะ"เรนบอกพลางมองออกไปที่ทะเลที่ยามนี้กลายเป็นสีส้มเมื่อผิวนํ้ากระทบกับแสงอาทิตย์ในยามเย็น
 
            มาซะต้องชะงักและหยุดเดินเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังลุยนํ้าและเสียงนั้นก็เงียบไป เขาหันไปมองทันที และต้องตกใจสุดขีดเมื่อเขาไม่เห็นเจ้าบ้านั่น มีเพียงรองเท้าเท่านั้นที่ถูกทอดทิ้งไว้ริมชายหาด ..........หรือว่า..........
            "เจ้าบ้าเอ้ย!....ทำอะไรของนายน่ะ"มาซะตกใจวิ่งลงไปในทะเลทันทีพลางร้องเรียก....เรน!.....เสียงดังลั่น
           "ไม่นะ......ไม่......เรน!.....นายอยู่ไหนน่ะ......เลิกเล่นได้แล้ว ฉันไม่สนุกนะ"มาซะตะโกนเรียกพยายามดำผุดดำว่ายหาเรน หัวใจเต้นรัวด้วยความวิตกกังวลกลัวความสูญเสีย นํ้าตาเริ่มไหลอาบแก้มขาว แล้วเขาก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อใครบ้างคนกอดเขาเข้าจากด้านหลัง
 
 
  "มาซะนายเป็นห่วงฉันเหรอ"เรนกระซิบถามข้างหูมาซะ 
           "ใครเป็นห่วงนาย....เล่นบ้าอะไรของนายน่ะ......ปล่อย"มาซะบอกพลางดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนใหญ่ของเรนที่กอดรัดเขาอยู่ 
           "ฉันก็แค่อยากรู้ว่านายเป็นห่วงฉันบ้างหรือเปล่า......นายแพ้แล้วมาซะ.....นายกลับมา"เรนกระซิบแผ่วข้างหูมาซะ ลมหายใจอุ่นๆกระทบกับซอกขอของมาซะจนเขาขนลุกไปทั้งตัว
          "ฉัน......"มาซะพูดยังไม่ทันจบก็ถูกเรนจับหันหน้าเข้ามาจูบโดยที่เขายังไม่ทันตั้งตัว ช่างเป็นจูบที่แสนอ่อนโยนเหลือเกินจนมาซะเผลอเอาแขนของตัวเองโอบรัดร่างใหญ่ของเรนเอาไว้
          "ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว.....ฉันแค่อยากให้นายรู้ไว้ว่า ถึงฉันจะไปเจ้าชู้กับใครก็ตาม แต่ฉันก็ไม่เคยลึกซึ้งกับใครเหมือนนาย......นายคือที่สุดและที่รักของฉัน....มาซะ.....มันไม่ใช่แค่ความชอบ แต่มันคือความรัก.....รักนายที่สุดนะมาซะ"เรนบอกพลางยิ้มให้มาซะ มันไม่ใช่รอยยิ้มที่แสนเจ้าเล่ห์แต่กับเป็นรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยน
 
          มาซะพูดอะไรไม่ถูก ได้แต่ร้องไห้ออกมาพลางซบหน้าลงไปที่อกของเรน.......ถึงหมอนี่จะไปเจ้าชู้กับใครเขาก็จะไม่สนอีกแล้ว เพราะถึงอย่างไรเขาก็จะเป็นคนเดียวเท่านั้นที่เรนมอบความรักให้อย่างเต็มหัวใจ
          "นายไม่รังเกียดเหรอเป็นผู้ชายด้วยกัน"มาซะถามมองหน้าอีกคนที่กำลังยิ้มให้เขาอยู่
          "เรื่องของความรักมันเป็นอะไรที่เข้าใจยากนะ ไม่สำคัญหรอกว่าเราจะเป็นเพศไหน เพราะความรักมันก็คือความรัก รักนายที่สุดเลยนะมาซะ"เรนบอกพลางค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าของมาซะ
          "ฉันเชื่อใจนายได้ใช่ไหม....."มาซะถามค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าของเรนเช่นกัน จนลมหายใจอุ่นๆของทั้งสองกระทบซึ่งกันและกัน
          "เชื่อได้สิ....."เรนบอกพลางประกบจูบลงไปที่ปากเรียวบางนั้นอย่างอ่อนโยน
 
          เรนผลักมาซะที่เปียกไปทั้งตัวลงบนเตียงในบ้านพักส่วนตัวของมาซะ แล้วจัดการปลดกระดุมเสื้อของมาซะออกทีละเม็ด
         "ฮระ........เรนฉันว่าไว้ก่อนได้ไหม ฉันรู้สึกเหนียวนํ้าทะเลไปทั้งตัวน่ะ"มาซะบอกพลางสั่นไปทั้งตัว เขาไม่ชินกับการทำเรื่องแบบนี้เลยจริงๆ
         "กลัวเหรอ มาซะ"เรนถามพลางโยนเสื้อผ้าของมาซะไปด้านหลัง จนอีกคนหน้าแดงด้วยความอาย
         "จ้องอะไรเล่า///////////////////"มาซะถามพลางหันหน้าหนีในขณะที่เรนทอดเสื้อผ้าของตัวเองออกเช่นกันและใช้สายตามองสำรวจร่างกายของมาซะก่อนยิ้มกริ่มอย่างมีความสุข และยิ่งชอบเวลาที่หมอนี่หน้าแดง...ช่างดูน่ารักจริงๆ.....
 
         เรนเริ่มซุกไซร้ซอกคอของมาซะและขบกัดเล่น จนมาซะร้องครางออกมา 
         "อะ...อือ...อืออออ....เรน พอเถอะ.....ฉัน....ไม่....."มาซะพยายามบ่ายเบี่ยงเขาทั้งกลัวและตระหนก
         "ไม่ต้องกลัว.....มาซะ.....เดี๋ยวนายก็ชินเอง......ฉันไม่ได้แตะต้องนายมาหลายอาทิตย์ คงต้องเริ่มใหม่หมดสินะ.....ใจเย็นๆ.....ไม่ต้องกลัว"เรนลูบหัวมาซะเบาๆก่อนจุมพิตที่หน้าผากและเลื่อนลงมาประกบจูบคนที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความกลัวอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเลื่อนลงไปไล้ลิ้นเลียขบดูดเม้มและเล่นกับแกนชายของมาซะอย่างถนุถนอมจนอีกคนกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความเสียวซ่าน
         "อะ..อือ....อือ...อืออออ"มาซะร้องครางใบหน้าแดงกลํ่าไปหมด และก็ต้องสะดุ้งและตกใจเมื่อนิ้วมือใหญ่ของเรนกำลังจะสอดเข้าไปในช่องทางของเขา
         "ไม่....อย่า.....อืออ....เรน.......มันเจ็บ......ฉัน.....กลัว"เป็นครั้งแรกที่มาซะยอมเอ่ยคำว่ากลัว ปกติแล้วเขาจะไม่เอ่ยคำนี้ง่ายๆ
         "ใจเย็น มาซะ ใจเย็น....."เรนบอกด้วยนํ้าเสียงอ่อนโยนพลางค่อยๆสอดนิ้วเข้าไปและค่อยค่อยเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกนิ้ว จนมาซะสะดุ้งด้วยความเจ็บระคนเสียวซ่าน 
          "อือ....อือออออออออ....เรน.....มันเจ็บ......อืออออ"มาซะร้องบอก นํ้าตาไหลอาบแก้มขาวอย่างหยุดไม่ได้
แขนบางๆของเขาโอบรัดร่างใหญ่ของเรนเอาไว้แน่น และเมื่อช่องทางของเขาพร้อมเขารู้ดีว่าเรนจะทำอะไรต่อไป มันยิ่งทำให้เขาสั่นเทาด้วยความกลัวยิ่งกว่าเดิม 
 
          มาซะสะดุ้งสุดตัวเมื่อแกนชายอันแข็งแกร่งของเรนถูกสอดเข้ามา เขาร้องลั่น นํ้าตาไหลเป็นทางอย่างหยุดไม่ได้เขาจิกเล็บลงบนหลังของเรน แต่ดูเหมือนว่าอีกคนยังคงยิ้มอยู่ได้
 
          "นาย...หาฉัน...เจอได้ยังไง"มาซะถามมองหน้าอีกคนที่ยิ้มกริ่ม
          "ไม่ยากเลย....สมัยเด็กครอบครัวเรามาเที่ยวที่นี่ไงจำได้ไหม ..... แล้วนายก็ชอบที่นี่มาก.....นายเคยบอกฉันว่า.....เวลามีความทุกข์นาย...ก็ชอบมาที่นี่บ่อยๆ...."เรนบอกพลางเช็ดนํ้าตาให้มาซะ และเริ่มขยับร่างกาย
         "อือ....อย่างงั้นสินะ......อือออ.อืืือออ"มาซะร้องครางด้วยความเสียวซ่านระคนเจ็บปวดจนเกินทน......ทุกครั้งที่ร่างกายของเรนขยับทุกครั้งที่แกรนชายอันแข็งแกร่งนี้เคลื่อนไหว เขาแทบอยากจะกรีดร้อง ....... มันช่างเป็นความสุขบนความทุกข์ที่เกินบรรยายจริงๆ.........และเมื่อปลายทางมาถึงความทรมานนี้ก็จะได้รับการปลดปล่อย
         "อีกนิดเดียวนะ......มาซะนายโอเคไหม......"เรนมองอีกคนที่ดูเหมือนจะไม่ไหวแล้ว
         "ฉันไม่ไหวแล้ว....เรน....อือ....อือออออออออ....ฮระ....ฮระ.....ฮระ......."มาซะหายใจหอบไปพร้อมๆกับเรนเขากอดเรนเอาไว้แน่นเมื่อความสุขตรงจุดนั้นได้มาเยือน
         "ฮระ.....นาย..เก่งมากเลยนะมาซะ....นายทำได้"เรนบอก เล่นเอาอีกคนหน้าแดงด้วยความอาย
         "เก่งเรื่องบนเตียงนี่มันน่าภูมิใจตรงไหน...."มาซะถามกลับพลางทำสีหน้าหงุดหงิด ในขณะที่เรนไม่พูดอะไร เอาแต่หัวเราะชอบใจ จนอีกคนหมันไส้ ยกมือขึ้นมาหวังจะตบสักฉาก แต่เรนรู้ทันและไม่ยอมอีกแล้วเขาจับมือมาซะเอาไว้แน่นและมอบจูบอันแสนอ่อนโยนให้อีกครั้ง
         "นายจะไม่ย้ายโรงเรียนแล้วใช่ไหมมาซะ..."เรนถาม
         "ขนาดนี้แล้วนายยังจะถามอยู่อีกเหรอ...."มาซะบอกพลางมองหน้าเรนและดูเหมือนอีกคนก็เข้าใจความหมายของเขา
         "ขอบใจนะมาซะ ที่นายไม่ทิ้งฉันไป ขอบใจที่จะคอยอยู่เคียงข้างฉัน ขอบใจที่นายรักฉัน ฉันรักนายมากเลยนะมาซะ"เรนบอกพลางยิ้มอย่างมีความสุข 
         "นายนี่หลงตัวเองชะมัดเลยนะเรน"มาซะบอกพลางมองหน้าอีกคนที่นอนกอดตนเองอยู่
         "แล้วรักไหมล่ะ"เรนถามตรงๆไม่มีอ้อมอีกแล้ว แต่คราวนี้มันต่างกันตรงที่คำตอบที่เขาต้องการได้ยินนั้นมันกำลังจะหลุดออกมาจากปากของคนปากแข็งอย่างมาซะในที่สุด
         "รักสิ.....ฉันรักนายมากเลยนะ.....รักนะเรน"มาซะบอกออกไปโดยไม่อาย เขาต้องการบอกความรู้สึกนี้ให้อีกฝ่ายฟังมานานแล้ว แต่กลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ฟังก็เท่านั้นเอง เพราะสาวๆพวกนั้นคอยรุมล้อมเขาอยู่ตลอดเวลา แล้วอีกอย่างเขาก็เป็นผู้ชาย......
         "มาซะนายเหม่ออะไรอยู่น่ะ....-//ยิ้ม//.....อย่ากลัวไปเลย.....เพราะนายคือที่สุดและหนึ่งเดียวของฉัน...ฉันรักนายมากนะ....รักนะมาซะ"เรนบอกพลางจุ๊บหน้าผากของมาซะ
         "รู้แล้วล่ะ....นายบอกฉันหลายรอบแล้ว"มาซะบอกมองอีกคนพลางลูบไล้เรือนผมสีทองของเรนเล่น  
          "นั่นสินะ.....ถ้าอย่างนั้นเรากลับไปโรงเรียนกันเถอะ....ไปสานต่อบทเพลงที่เป็นของพวกเรากัน เพื่อนๆกำลังราอยู่นะ....มาก้าวไปสู่เส้นทางแห่งเดบิวด้วยกันเถอะ"เรนบอกและกอดมาซะแน่นก่อนที่จะมอบรอยจูบอันอ่อนโยนให้มาซะอีกครั้ง....นับแต่นี้เป็นต้นไปบทเพลงของเขาคงเป็นบทเพลงที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขไม่มีความทุกข์ใดๆมาก่อกวนได้อีกเลย ตราบใดที่เขายังคงมีหมอนี่อยู่เคียงข้างตลอดไป.............
 
(จบบริบูรณ์)
 
 
จบลงแล้วเจ้าค่ะสำหรับฟิค Ren X Masato ยังคงเน้นอะไรที่เป็นนํ้าเหมือนเดิม ตามคอนเซ็ป ชื่อเรื่องเลยเจ้าค่ะ 
แต่ถึงอย่างนั้นก็รู้สึกได้ว่าฉากเรทค่อนข้างลดลงมั้งเจ้าคะ55+ เพราะพยายามเน้นเนื้อเรื่องมากกว่าน่ะเจ้าค่ะ แต่ก็หวังว่าจะสนุกกันนะเจ้าคะ ขอขอบพระคุณที่สละเวลามาอ่านฟิคดราม่าอีกฟิคของอิฉันนะเจ้าคะ-//โค้งๆ// แล้วอย่าลืมติดตามผลงานชิ้นต่อไปนะเจ้าคะ คู่นี้เกินคาดเจ้าค่ะ....55+.... มีคนรีเควส  มาน่ะ55+ อยากลองด้วยเหมือนกัน หุๆ.....
Ren X Tokiya อร้ายยย
//////////////////////////////////////
เวิ่นมากมายจะพยายามเจ้าค่ะ
มีแอบเคือง...ทำไมโทคิยะต้องเคะด้วยเนี่ย............
 
ป.ล.ส่วนใครที่รอ คู่ นัตจังกับโชว ขอบอกว่ารออีกหน่อยนะเจ้าคะ....ตอนนี้คนเขียนสมองตัน...จิ้นคู่นี้ไม่ออกจริงๆเจ้าค่ะ...-//หลบทีน//.....ขอโทษด้วยเจ้าค่ะ...เอาคู่ เรนกับคิไปเชยชมก่อนแล้วกันนะเจ้าคะ....แต่สัญญาว่าจะเขียนคู่นัตจังกับโชวแน่นอนเจ้าค่ะ...ใจเย็นๆกันก่อนนะเจ้าคะ อีกไม่นานสมองอิฉันคงหายตีบตัน55+
 
 
 

edit @ 22 Feb 2012 13:20:24 by Hana Yuikai

edit @ 28 Apr 2012 21:49:00 by Hana Yuikai

edit @ 28 Apr 2012 21:50:53 by Hana Yuikai

Comment

Comment:

Tweet

ตามสบายค่า แค่แปะเครดิตกะพอ^^

#7 By Hana Yuikai on 2013-02-26 18:03

สุดยอดมากครับT_T ปลื้มสุดๆเลย
ผมขออณุญาติก็อปบางประโยคไปใช้ได้มั้ยครับ?ง
เพราะชอบมากๆเลยT_T เป็นอะไรที่แบบว่า...//ดิ้นๆ
ปล.ผมใส่เครดิสให้ด้วยน่ะครับ

#6 By LuciferHaNa (103.7.57.18|58.8.18.167) on 2012-10-01 16:44

happy endinggg!~  Hot! Hot!

#5 By monster zis on 2012-06-07 22:20

ตั้งแต่แปะภาพประกอบฟิคมาภาพนี้ตรงที่สุดเลยม้างเนี่ย5555

#4 By Hana Yuikai on 2012-04-28 23:53

กรี๊ด..../คลั่งตาย

#3 By Silence on 2012-03-09 22:38

55+แล้วไอ้ที่สุดมันคืออะไรหว่า.......เขียนเองงงเอง55+.......อ้อเก็ท เป็นที่รักที่สุดไง55+

#2 By Hana Yuikai on 2011-12-24 21:24

"นายคือที่สุดและที่รักของฉัน....มาซะ.....มันไม่ใช่แค่ความชอบ แต่มันคือความรัก.....รักนายที่สุดนะมาซะ"

ชอบอ้ะ !! ชอบประโยคนี้อ้ะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

#1 By Fr'me Kawaii on 2011-12-24 20:51