[FanFic] ..Tokiya x Otoya >[]< : Happy Birthday Lover

posted on 06 Aug 2012 20:18 by hatayamahana
 
"โทคิย้าาาา.....นายทำไรอยู่อะ?"ถามพลางร่างบางกระโดดเกาะคอร่างสูงที่กำลังเคร่งเครียดกับการแต่งเพลงอย่างร่าเริงโดยที่ร่างสูงยังไม่ทันได้ตั้งตัว..........แล้วก็เป็นเรื่องจนได้
.
.
.
.
.
เคร้ง!!
.
.
.
.
แก้วนํ้าที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ ถูกมือใหญ่ปัดล้มด้วยแรงพุ่งกระโดดใส่ของเจ้าหมาน้อยไร้เดียงสา จนนํ้าหกกระเซนไปโดนเนื้อเพลงที่โทคิยะแต่งยังไม่ทันเสร็จ จนตัวหนังสือนั้นลบและเบลอไปหมด................-*-........(เอาแล้วไงหมาน้อยเอ้ย....คราวซวย)
 
"-0-....ทะ....โทคิยะ...ฉันขอโทษ"เจ้าหมาน้อยได้แต่ยืนหงอยในขณะที่ร่างสูงยืนจ้องตาเขม็งเหมือนกับว่าจะโกรธมากและไม่พูดอะไรก่อนที่จะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินไปที่ประตู
"นายจะไปไหน?"โอโตยะถามอย่างสงสัย
 
 
"ทำงาน"โทคิยะตอบกลับมาเสียงห้วน....ก่อนเปิดประตูและเดินออกไป........เมื่อประตูห้องปิดลงโอโตยะก็พบว่าตนเองยืนอยู่เพียงลำพังในห้องที่เงียบสงัด.......มีเพียงเนื้อเพลงเปียกนํ้าเปื่อยๆอยู่เป็นเพื่อน....T ^ T นี่เขากำลังถูกโกรธอยู่ใช่ไหมนะ........ทั้งๆที่วันนี้เขาตั้งใจจะทำตัวดีๆทำตัวน่ารักๆให้โทคิยะพอใจแท้ๆเพราะวันนี้คือวันพิเศษของเขา....................เจ้าหมาน้อยคิดพลางทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของตัวเอง.......
.
.
.
.
ก็อกๆๆๆๆ!!!
.
.
.
.
"โอโตย้าาาาาา!!!"เสียงนัทสึกิแฮกปากลั่นพลางเคาะประตูไม่หยุด......พลางเสียงโชวจังก็สวนมา
"นายจะเคาะทำไมนักหนาเนี่ย.......โอ้ยยย...!!หยุดแฮกปากสักทีแค่นี้โอโตยะก็ได้ยินแล้ว"โชวจังต่อว่าพลางเอามืออุดหู
 
โอโตยะที่อยู่ในห้องลุกพรวดด้วยความตกใจและวิ่งไปที่ประตูทันที
"เฮ้....ทำอะไรของนายอยู่......ทุกคนมาพร้อมแล้วนะ....ไหนบอกจะเซอไพร์วันเกิด......เจ้าลีดเดอร์นั่นไง"โชวจังถามทันที
"คือ........."โอโตยะเอ่ยพลางมองไปที่เนื้อเพลงเปื่อยๆ
 
"ถูกโกรธ!"ทุกคนตะโกนลั่นห้องซ้อมดนตรีที่ถูกแต่งและจัดเตรียมให้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดที่แสนสวยงาม.........เมื่อโอโตยะเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างให้ทุกคนฟัง
"อะไรกันแค่นี้ก็ยอมแพ้แล้วเหรอโอโตยะไม่สมเป็นนายเลยนะ"โทโมะจังต่อว่าในขณะที่โอโตยะได้แต่ทำหน้าจ๋อย
"โอโตยะ ไฟท์ติ้ง ๆ.....\0/"ริงโกะเซนเซยืนเชียร์ให้กำลังใจ
"จะอะไรหนักหนา ถ้าเจ้าของวันเกิดไม่มาก็ยกเลิกซะก็จบ"ริวยะเซนเซส่ายหัวแล้วก็ทำท่าเหมือนจะเดินออกไปจากงานก่อนที่จะถูกเด็กสาวผมบ็อบในตาสดใส่รั้งเอาไว้
"เซนเซอย่าเพิ่งไปสิคะ ลองให้โอโตยะได้ทำอะไรบ้าง........ว่าไงโอโตยะ นายสนิทกับไอชิโนะเสะซังมากที่สุดนะ"นานามิพูดพลางจ้องมองโอโตยะที่ยืนนิ่งไม่ยอมพูดอะไร..........จนเรนอดหมันไส้ไม่ได้เลยแกล้งแหย่เล่น
"นายจะลงมือทำอะไรสักอย่างไหม......รึจะให้ฉันเป็นคนทำ......"เรนล็อคคอโอโตยะเข้ามาใกล้และกระซิบบอก ......... - * - ........ห้ามยุ่งกับเมี๋ยวของฉันนะเว้ยไอ้เสือบ้า.........โอโตยะคิดในใจ
"เลิกแกล้งเจ้าหมาบื้อได้แล้วเรน"มาสะโตะบอกพลางจ้องเขม็ง เรนจึงยอมปล่อยโอโตยะและเดินกลับไปยืนข้างๆมาซาโตะเหมือนเดิม(กลัวเมียนี่หว่า-//โดนเรนถีบ)
"เอาล่ะ........ขอเวลาแป๊บนะ........เดี๋ยวมา........ฉันสู้อยู่แล้ว^^"โอโตยะยิ้มให้ทุกคนก่อนเดินออกมาจากห้อง
เขาจะต้องทำอย่างไรดี......เขาคิดจนหัวแทบจะระเบิด......
.
.
.
.
ตรืดดดดดด!!
.
.
.
.
เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของโอโตยะดังขึ้น บนหน้าจอโชว์เบอร์ของคนที่เค้าอยากพูดด้วยที่สุดในตอนนี้
"โทคิยะ.....^^"เจ้าหมาน้อยร่าเริงรีบรับสายโทรศัพท์ทันที
"คืนนี้ฉันไม่กลับนะ......"เสียงหล่อๆของโทคิยะตอบกลับมา
"-0-........ฮะ...ทะ.....ทำไมอะ?......งานยุ่งเหรอ.......?"โอโตยะถามอย่างกระวนกระวาย
"ใช่"โทคิยะตอบห้วนๆอีกตามเคย.................นายนี่เย็นชาชะมัด - - .......โอโตยะคิด
"คะ....คือ....///////Q^Q"โอโตยะอั้มอึ้ง
"มีอะไรก็ว่ามา.........ฉันกำลังรีบ"โทคิยะเร่งเร้า
"คือ.......เรื่องวันนี้น่ะฉันขอโทษนะ......ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ........ฉันแค่อยากจะทำตัวน่ารักๆให้นายสนใจฉันบ้าง........นายรู้ไหมช่วงนี้อะไรๆ.......นายก็งานๆๆอย่างเดียวเลย......นายห่างเหินมากนะรู้บ้างไหม........เจ้าแมวบื้อ........T^T"โอโตยะตะโกนใส่โทรศัพท์พลางเริ่มร้องไห้อย่างหยุดไม่ได้.......เป็นเรื่องจริงที่ช่วงนี้โทคิยะค่อนข้างบ้างาน......ในขณะที่โอโตยะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้คุยกับเขาเพราะในแต่ละวันโอโตยะแทบจะนับประโยคที่ได้คุยกับโทคิยะได้อยู่แล้ว
 
0-0........โทคิยะถึงกับงง?และอึ้งกับสิ่งที่เจ้าหมาน้อยโพ่งออกมา........ปกติในทุกๆวันเขาจะเห็นหมอนี่ยิ้มตลอดเวลา....หรือว่าสิ่งนั้นคืออะไรที่หมอนั่นทำเพื่อให้เขาสบายใจ.........ทั้งที่จริงๆแล้วเจ้าหมาโง่นี่.......คงจาาาา............
"เหงามากสินะ......."โทคิยะถาม
"ฮะ...-0-"โอโตยะอุทานด้วยความประหลาดใจ
"นายเหงามากใช่ไหม"โทคิยะถามอีกครั้งในขณะที่โอโตยะเอาแต่ปล่อยโฮไม่หยุด.........T ^ T.......
"ชะ....ใช่....T^T....นายใจร้ายที่สุด......ชอบทิ้งฉันไว้คนเดียว.....Q^Q.......T^T"โอโตยะบอกอย่างน้อยใจ
 
"ถ้างั้นวันนี้ฉันจะอยู่กับนาย"โทคิยะบอกพลางตัดสายโทรศัพท์
"ฮะ...-0-//////////"โอโตยะต้องตกใจสุดขีดเมื่อร่างใหญ่กำลังโอบรัดเขาอยู่โดยที่เขายังไม่ัทันได้ตั้งตัว
"ว่าไงเจ้าหมาน้อยวันนี้ฉันขออยู่กับนายได้ไหม?"โทคิยะถามพลางซุกไซร้ซอกคอเรียวบางเล่น
"ทะ...โทคิยะ....นะ....นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ?......ละ...แล้วงานล่ะ?"โอโตยะถามอย่างตะกุกตะกักเพราะยังตกใจอยู่
"ก็ตั้งแต่นํ้าตาหยดแรกของนายหยดลงนั่นแหละ....^^...ฉันยังไปได้ไม่ไกลเท่าไรเลยนะ......^^.......ส่วนงานโดดสักวันไม่เป็นไรหรอกน่าูู^^"โทคิยะบอกพลางหัวเราะ
"นายไม่โกรธฉันเหรอ........เรื่องเนื้อเพลงน่ะ???"โอโตยะถามเสียงอ้อนๆ
"อันที่จริงก็หงุดหงิดอยู่บ้างอะนะ....-*-"โทคิยะบอกพลางแกล้งทำหน้าเครียด
"เอ๋......Q^Q.......ฉันขอโทษษษษษ"โอโตยะรีบขอโทษอีกครั้งด้วยสีหน้าจ๋อยๆ
"ล้อเล่นน่า^^........ถึงตอนแรกจะหงุดหงิดแต่ที่จริงฉันก็จำเนื้อได้แล้วล่ะเดี๋ยวเขียนเอาใหม่ก็ได้..........นายต่างหากล่ะที่เป็นเหมือนบทเพลงสําคัญของฉัน.........เนื้อเพลงเปื่อยยุ่ยก็ยังเขียนใหม่ได้แต่ถ้าขาดนายไปอะไรก็มาทดแทนไม่ได้.........นายสำคัญที่สุดสำหรับฉันนะ.....อีกอย่างน่ารักซะขนาดนี้ใครจะทิ้งลง"โทคิยะบอกพลางก้มลงเพื่อที่จะประกบจูบโอโตยะแต่.............
"ฮะ......ตายล่ะ"โอโตยะโพ่งออกมาพลางสะบัดหน้าหนี เล่นเอาโทคิยะเอ๋อเป็นแมวงง? ก่อนจะถูกอีกคนลากให้วิ่งตามไป
"เร็วเข้าโทคิยะ........เดี๋ยวนายจะพลาดสิ่งสำคัญไป"โอโตยะบอกพลางลากอีกคนให้วิ่งตาม
"ดะ.......เดี๋ยว.....โอโตยะ.....อะไรของนายยย........???"โทคิยะถามอย่างสงสัยแต่ก็ปล่อยให้อีกคนลากไป
 
"ทุกคน......ลีดเดอร์ของพวกเรา!!!"โอโตยตะโกนลั่นห้องซ้อมดนตรี ก่อนที่เสียงเพลงอวยพรวันเกิดจากทุกคนจะตามมา.........เล่นเอาโทคิยะอึ้งจนพูดไม่ออก.........เพราะเขาลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเขา......นี่เขาลืมวันสำคัญขนาดนี้ไปได้ยังไงกันนะ.............เขานี่มันบ้างานมากจนเกินไปจริงๆ
"มีความสุขมากๆน้าาาาาา^^"ทุกคนพูดอวยพรพร้อมกันด้วยสีหน้าที่สดใสจริงใจ
"เหอะ........แต่ก็ไม่สุขไปกว่าฉัน"เสียงกวนอารมณ์จากเรนแทรกขึ้นมา........มาสะเลยจัดการถองเข้าให้.......
"- -*ฉันมั่นใจว่าฉันสุขกว่านายแน่.......จริงไหมโอโตยะ^^"โทคิยะตอกกลับก่อนจะหันมายิ้ให้โอโตยะที่ทำอะไรไม่ถูกกับสถานะการณ์แบบนี้ เขาได้แต่ยิ้มแย๋ๆส่งกลับไปให้โทคิยะ ^^lll.....
 
"เอาล่ะๆ มาสนุกกันดีกว่านะ เอ้าไอชิโนะเสะ เธอเป่าเทียนบนเค้กนี่ได้แล้ว......โอโตยะอุตส่าห์ทำเชียวนะ^^"ริงโกะเซนเซบอก เล่นเอาโทคิยะกับโอโตยะขนลุกซู่เหมือนกับว่าเธอจะรู้เรื่องของพวกเขา.........
 
โทคิยะจัดการเป่าเค้กวันเกิดก่อนจะตัดแจกให้กับทุกคน ที่ดูเหมือนกับว่าจะกินกันอย่างเอร็ดอร่อยและมีความสุข
"โชคดีที่นายไม่ได้เป็นคนทำนะ"โชวจังบอกพลางเล่นัทสึกิที่ดูจะฟินกับเค้กของโอโตยะเอามากๆ....จนไม่สนใจหรือแม้แต่ได้ยินเสียงต่อว่าของโชวจังเลยแม้แต่น้อย.....- -* และก็แลดูโชวจังจะหงุดหงิดด้วย(หงุดหงิดเพราะนัทจังมัวแต่ฟินกับเค้กจนไม่สนใจนายหรือเปล่านะ55+)
 
"////////นี่ทำไมนายยังไม่กินอีกล่ะ.....รึว่านายไม่ชอบเค้กที่ฉันทำ?"โอโตยะถามพลางมองเค้กที่วางอยู่บนโต๊ะ
"ก็........."โทคิยะยังไม่ทันได้ตอบอะไร ริงโกะเซนเซก็ถือกล่องของขวัญใบใหญ่ใบหนึ่งตรงมาหาพวกเขา
"จาก....ผ.อ. จ้ะ ตอนนี้ติดภาระกิจอยู่ที่ชิบุย่า.......เลยส่งของขวัญมาให้แทน"โทคิยะรับมาก่อนแกะมันออก.......
 
ผิดคาดเขาคิดว่ามันจะเป็นอะไรที่ประหลาดพิสดารซะอีกแต่มัน กลับเป็นแก้วสลักรูปดวงดาวที่สวยงามและปราณีตมาก.......ในนั้นมีกร์าดอยู่ด้วย
 
สุขสันต์วันเกิด ไอชิโนะเสะ โทคิยะ 
ขอให้มีความสุขมากๆ...........และำำำ
ฉันหวังเป็นอย่างยิ่ง  ว่าเธอจะเป็นลีดเดอร์
ที่ดีและนำพาสตาร์ริท ไปสู่เส้นทางที่เปร่ง
ประกายเจิดจรัสอยู่บนท้องฟ้า..................
ฉันเชื่อมั่นในตัวเธอ........ขอให้เธอและสตาร์ริท
โชคดี...............^^
 
รักมาก..........-//ม๊วฟฟฟ
จาก ผ.อ.ซาโอโตเมะ ชินนิ่ง
 
- -lll โทคิยะกับโอโตยะทำหน้าแบบเดียวกันไม่มีผิด ..........ผ.อ.ยังคงไม่ทิ้งความเกรียน........ช่วยจริงจังให้มันตลอดหน่อยไม่ได้เหรอครับ - -lll...............โทคิยะคิด
 
"ไปกันเถอะ โอโตยะ....."โทคิยะบอกพลางลากโอโตยะออกมาจากงานและเดินกลับไปที่หอพักปล่อยให้คนอื่นๆสนุกกันไป
"นายไม่อยู่จนงานจบเหรอ?"โอโตยะถามแต่กลับถูกโทคิยะผลักลงไปที่เตียง
"ฉันอยากได้ของขวัญชิ้นสำคัญแล้วล่ะ..........ของขวัญจากนาย^^"โทคิยะบอกพลางยิ้มและจับโอโตยะกดไว้แน่น
"กะ...ก็....เค้กไง////////////"โอโตยะบอกเสียงสั่นในขณะที่ถูกโทคิยะไซร้ซอกคอบางเล่น
"ก็ฉันอยากกินเค้กบนตัวนาย........."โทคิยะบอกพลางป้ายเค้กที่ถือออกมาจากงานด้วยลงไปบนเรือนร่างอันบอบบบางของโอโตยะ.......ก่อนที่จะเลียกินมันอย่างเอร็ดอร่อยในขณะที่โอโตยะกัดฟันแน่นด้วยความเสียวสะท้าน
"อร่อยที่สุด.............เค้กที่โอโตยะทำอร่อยที่สุด........และนายคนเดียวเท่านั้นที่เป็นของขวัญชิ้นสำคัญที่สุดสำหรับฉันแล้วล่ะโอโตยะ.........รักนะหมาน้อยของฉัน"โทคิยะบอกพลางประกบจูบริมฝีปากบางนั้นอย่างถนุถนอม 
"/////////รักเหมือนกัน รักมากด้วย คุณเจ้าของ///////"โอโตยะบอกพลางจูบตอบ
"^^....เจ้าหมาน้อย..."โทคิยะเรียกอย่างรักใคร่ แล้วคืนนั้นก็เต็มไปด้วยบรรยากาศและกลิ่นไอแห่งความรัก
 
 
 
เสียงเตียงลั่น เสียงครางกระเส่า เสียงลมหายใจ..........สิ่งเหล่านี้เป็นของขวัญที่มีค่าที่สุดแล้วสำหรับโทคิยะ.............เพราะมันเกิดจากคนๆเดียวที่เขารักมากที่สุด............เจ้าหมาน้อยหัวแดง........โอโตยะ.........ที่น่ารัก........ซึ่งกำลังครางกระเส่าอยู่บนร่างของเขา........................
"รักมากนะโอโตยะ......."โทคิยะบอกอย่างรักใคร่..........ในขณะที่โอโตยะขยับเรือนร่างอยู่บนตัวเขาและก้มลงหอมแก้มเขา
"สุขสันต์วันเกิดนะ.........โทคิยะู^^////////////"โอโตยะบอกด้วยรักที่สุดจากหัวใจ.....................
 
 
(จบบริบูรณ์)
 
ตามนั้นเลย ฟิคนี้เขียนขึ้นเนื่องด้วยเป็นวันเกิดท่านลีดเดอร์ อาจจะดูฮ้วนๆไปหน่อยแต่ก็พยายามเขียนให้ทันก่อนเที่ยงคืนอะนะ5555 -//ปาดเหงื่อ............แวร้กเลิกฝอยแล้วรีบแปะ...........ขอบคุณที่อ่านเจ้าค่ะ-//โค้งๆ

 

 

edit @ 7 Aug 2012 00:44:45 by Hana Yuikai

edit @ 10 Oct 2012 12:06:41 by Hana Yuikai

edit @ 20 Oct 2012 14:52:37 by Hana Yuikai

Comment

Comment:

Tweet

สั้นไปหน่อย แต่ก็อ่าน คริคริ
โทคิยะคงมีความสุขมากเบย 555555

#2 By Risune on 2013-04-07 03:09

ของขวัญอะไรก็คงไม่ดีไปกว่าเจ้าหมาน้อยหัวแดงนี่อยู่แล้วล่ะเนอะ question Hot!

#1 By monster zis on 2012-08-23 20:33